De ziekte van Lyme

door Nora Wulff

De ziekte van Lyme/Borrelia
een niet onderkende epidemie

De afgelopen tien jaar zijn er vanaf het voorjaar tot en met het najaar wekelijks mensen in mijn praktijk geweest die recent of langere tijd terug besmet zijn geraakt met een bacterie uit de groep van de spirocheten. Spirocheten zijn langgerekte spiraalvormige of pijlvormige bacteriën. Deze groep van spirocheten is een betrekkelijk kleine groep van ziektekiemen, waardoor we vooral drie bekendere soorten vinden. De wel het meest bekende soort is de Treponema pallidum, die syphilis veroorzaakt, de van oudsher meest bekende en desastreuze geslachtsziekte. De Leptospirae soorten zijn onder andere verantwoordelijk voor de ziekte van Weil, een ernstige leveraandoening die wordt overgebracht door de urine van ratten in open zwemwater. De derde spirochetensoort is de Borrelia Burgdorferi, die de ziekte van Lyme veroorzaakt en het is deze laatste soort die de afgelopen tien jaar frequent in mijn praktijk opduikt.

Mensen komen op mijn praktijk met een grote verscheidenheid aan klachten. In dit geval gaat het om mensen met gewrichtsontstekingen, slijmbeursontstekingen en allerlei chronische klachten in het bewegingsapparaat. Een andere groep klaagt over problemen met het lopen, van door de benen zakken tot niet meer de ene voet voor de andere kunnen plaatsen. Sommige klagen over lichtere en ernstiger vormen van verlammingsverschijnselen in benen en armen. Weer anderen klagen over langdurige klachten in het hoofd, het achterhoofd en de nek. Deze klachten gaan van hoofdpijn en haarpijn tot meningitisachtige verschijnselen en stijve en scheve nekklachten. Over het algemeen voelen deze mensen zich niet fit, zijn ze moe en hebben ze een reeks van algemene vage verschijnselen. Voor de meeste van mijn cliënten komt het als een verrassing dat er sprake is van Lyme.

Misverstanden
Er zijn nogal wat misverstanden over Lyme waardoor deze mensen niet in de gaten hebben dat ze mogelijk besmet zijn.

Misverstand 1:
Er ontstaat bij besmetting altijd een grote ronde kring rondom de beet van de teek.

Misverstand 2:
Een teek moet altijd minstens 24 uur gezeten hebben voordat je besmet wordt.

Misverstand 3:
Teken kun je duidelijk zien zitten. Ze zijn net zo groot als die bij honden of katten.

Misverstand 4:
Na een antibioticakuur is het kwaad bezworen en de infectie definitief weg.

Misverstand 5:
Om er zeker van te zijn of je al dan niet geïnfecteerd bent, volstaat een bloedtest.

Misverstand 6:
Tekenbeten loop je alleen op in het bos en in de vrije natuur.

Misverstand 7:
Lyme krijg je alleen van een besmette tekenbeet.

Misverstand 8:
Van alle teken is er maar een klein percentage besmet met deze bacterie.

Misverstand 9:
Bij een tekenbeetinfectie gaat het alleen om de bacterie Borrelia Burgdorferi.

Misverstand 10:
Alleen mensen hebben hier last van.

Ervaringsfeit 1:
Als er in je leven meerdere infecties van teken hebben plaats gevonden, dan verschijnt de rode kring vaak niet meer of niet meer zo duidelijk.

Ervaringsfeit 2:
Ook als de teek nog maar kort op de huid zit kan besmetting plaats vinden, maar het snel verwijderen is wel raadzaam.

Ervaringsfeit 3:
De teken die ik de afgelopen jaren heb gezien op mensen zijn donker, klein tot zeer klein en vaak niet groter dan een millimeter. Ze zijn o.a. herkenbaar aan hun harde schild. De exemplaren die je soms bij honden en katten ziet zitten, zitten vaak al lang op de huid en zijn de vrouwelijke volwassen exemplaren die zich helemaal vol hebben gezogen met bloed en eitjes. Soms zijn ze wittig, soms donker als een soort wrat, vaak wel tot een centimeter groot en een aantal millimeters dik.

Ervaringsfeit 4:
Antibiotica is bijna nooit afdoende om alle verschijnselen en reacties van een tekenbeetinfectie weg te nemen. Bij een acute infectie met duidelijke acute klachten is het wel verstandig om mensen te verwijzen naar een arts voor een antibioticakuur. Vreemd genoeg zie ik in zulke gevallen nogal eens een aarzeling bij de betrokken huisarts, die meent dat het niet verstandig zou zijn om zomaar een antibioticakuur te geven. Het is echter in alle gevallen zinnig om ook na een antibioticakuur de behandeling met natuurlijke en energetische middelen te vervolgen, om zo de ziektekiem volledig op te ruimen.

Ervaringsfeit 5:
Juist het feit dat de bestaande bloedtesten niet afdoende zijn om de aanwezigheid van Borrelia vast te stellen, maakt dat er veel mensen blijven lopen met deze klachten. Dit zelfde doet zich ook voor bij de andere spirocheten. Testen voor Syphilis zijn vaak onbetrouwbaar gebleken. Als de besmetting al enige tijd terug heeft plaats gevonden, is Borrelia in het bloedbeeld moeilijk te vinden (redactie: de spirocheet kan zich oprollen en tot een punt maken waardoor hij niet te vinden is).

Ervaringsfeit 6:
Veel mensen hebben me verteld dat ze Lyme in hun eigen tuin hebben opgelopen en ook de ervaring met mijn eigen kinderen wijst in deze richting. Sommige bossen hebben nauwelijks teken en in andere bossen stikt het ervan. Het is heel normaal dat kinderen dan met een stuk of wat van die teken thuis komen. Ook het klimmen in bomen geeft een grote kans op besmetting. Teken laten zich soms uit de bomen vallen, maar zitten ook op de grond tussen het gras.

Ervaringsfeit 7:
Tegenwoordig zijn er meer insecten dan alleen de teek, die de bacterie Borrelia overbrengen. We denken hierbij aan luizen en vlooien. Ook denken we aan dazen of blinde vliegen, zoals ze bij ons in de buurt worden genoemd. Ook muggensoorten zijn verdacht. In feite gaat het om alle insecten die bloedcontact maken. De beet van deze insecten verloopt vaak minder opvallend dan de tekenbeet en geeft minder opvallende huidreacties (vaak geen rode kring).

Ervaringsfeit 8:
Veel mensen houden zich vast aan de gedachte dat slechts een klein gedeelte van de teken besmet is en dat de kans om geïnfecteerd te raken gering is. Maar de feiten en onderzoeken in Nederland hebben dit achterhaald. Onlangs is in de duinen bij een onderzoek aangetoond dat de helft van de daar gevonden teken besmet is en deze feiten zijn al veel langer ook in Duitsland en Oostenrijk bekend. De stijging van de temperatuur in de zomer en de minder koude winters maken dat de teek steeds noordelijker voorkomt en vaak de winter overleeft.

Ervaringsfeit 9:
In het buitenland (o.a. Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk) zie je regelmatig bordjes bij de ingang van bossen staan met waarschuwing voor tekenbeten en FSME of te wel FRUEHSOMMER MENINGOENZEPHALITIS. De teek brengt niet alleen een bacterie over, maar ook een virus die een ziekte geeft die in Nederland met Bosluiskoorts of Tekenbetenkoorts wordt aangeduid. Vooral voor kleinere kinderen is dit een gevaarlijke aandoening. Hiervoor wordt in sommige landen ingeënt. Bovendien zijn er aanwijzingen voor overbrenging met de ééncellige parasieten of protozoa Babesia en Toxoplasmose. Andere onderzoekers wijzen op de relatie met bacteriën zoals Clostridium Botulinum, ook wel bekend als Botulisme. Bij Amerikaanse teken wordt regelmatig de rickettsia bacterie aangetroffen, die vlektyfus als ziekte overbrengt.

Ervaringsfeit 10:
Ook dieren kunnen veel last hebben van tekenbeten en er zelfs dood aan gaan. In Frankrijk sterven regelmatig honden na tekenbeetinfecties.

Gevolgen
Al in het begin van het artikel heb ik geschreven over de veelheid van klachten die kunnen optreden na een besmetting met Borrelia. In het verleden werd deze aandoening in Nederland hoofdzakelijk gevonden bij bosarbeiders en boswachters. Tegenwoordig is de kans op besmetting zo groot en de kans dat dit via medisch onderzoek en behandeling wordt genezen zo klein, dat een steeds groter aantal chronische patiënten met de gevolgen van een tekenbeetinfectie blijft zitten.....

Nieuwsgierig geworden naar de rest? Neem dan een abonnement en u krijgt het blad ieder kwartaal thuisgestuurd, of bestel dit tijdschrift.

De ziekte van Lyme

Actueel